တူးဖော်ရေးလုပ်ငန်းကို ပြည်နယ်အစိုးရအဖွဲ့၏ ကြီးကြပ်မှုဖြင့် ရှေးဟောင်းသုတေသန၊ အမျိုးသား ပြတိုက်နှင့် စာကြည့်တိုက်ဦးစီးဌာနက ဦးဆောင်ကာ ပြည်ထောင်စု ယဉ်ကျေးမှုဝန်ကြီးဌာနမှ ဘတ်ဂျက် ကျပ်သိန်း ၈၀၀ နှင့် စေတနာရှင်တစ်ဦးမှ လှူဒါန်းငွေ ကျပ်သိန်း ၃၀၀ စုစုပေါင်း သိန်း ၁၁၀၀ ဖြင့် ပြန်လည်တူးဖော်ခြင်း ဖြစ်သည်။
“တူးဖို့ ပြင်ဆင်စရာတွေ လုပ်ပြီးတော့ စတူးနေပြီ။ ဒီနှစ်အတွက် တူးဖို့ ၆ နေရာ ရွေးထားတယ်”ဟု ဒေါက်တာမင်းနွယ်စိုး က ပြောသည်။
ယခုတူးဖော်မှုသည် တတိယအကြိမ် ဖြစ်ပြီး၊ တူးဖော်ရန်အတွက် မွန်ပြည်နယ် ဘီးလင်းမြို့နယ် ဝင်းကတွင် ၅ နေရာနှင့် ကျိုက်ထိုမြို့နယ် မလော့ချောင်းတွင် ၁ နေရာကို ရွေးချယ်သတ်မှတ်ထားသည်ဟု ဝန်ကြီးက ပြောသည်။
ယခုတူးဖော်မှုမှ ထူးခြားသည့် မြို့ရိုး၊ မြို့ဝင်ပေါက်နှင့် နန်းတော်ကဲ့သို့သော နေရာများကို တွေ့ရှိနိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ကြောင်း၊ တူးဖော်ရာမှ တွေ့ရှိသည်များကို ထိန်းသိမ်းရန် အတွက်လည်း ထိန်းသိမ်းရေးအစီအစဉ်ကို လုပ်ဆောင်ထားကြောင်းလည်း ဝန်ကြီးက ပြောသည်။
သုဝဏ္ဏဘူမိမြို့ဟောင်းကို ၁၉၈၄ ခုနှစ်တွင် တစ်ကြိမ် စတင်တူးဖော်ခဲ့ပြီး၊ ၂၀၁၃ -၂၀၁၄ ဘဏ္ဍာရေး နှစ်တွင် ပြည်ထောင်စု အစိုးရမှ ချမှတ်ပေးခဲ့သည့် ဘတ်ဂျက် ကျပ်သိန်း (၂၀ဝ) ဖြင့် သုဝဏ္ဏဘူမိ မြို့ဟောင်း တည်နေရာဟု ယူဆရသည့် ကုန်း (၄၀) ခုအနက် (၄) ခုကို တူးဖော်ခဲ့သည်။
၂၀၁၃ ခုနှစ်တွင် မော်လမြိုင်မြို့၌ သုဝဏ္ဏဘူမိစာတမ်းဖတ်ပွဲနှင့် အလုပ်ရုံဆွေးနွေးပွဲတရပ်ကို ကျင်းပကာ ဝင်းက၊ အရပ်သည်မနှင့် သထုံတဝိုက်ကို သုဝဏ္ဏဘူမိမြို့ဟောင်း တည်နေရာအဖြစ် သတ်မှတ်ထားခဲ့ကြပြီး ထိုသတ်မှတ်ချက်အတိုင်း မြို့ဟောင်းကို တူးဖော်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒုတိယအကြိမ် တူးဖော်မှုမှ ရရှိထားသည့် အုတ်ခွက်ဘုရားများ၊ ဆင်းတုတော်များ စသည့် ရှေးဟောင်းပစ္စည်း အမျိုးအစားပေါင်း ၁၀ဝ ကျော်ကို မော်လမြိုင်မြို့ရှိ ယဉ်ကျေးမှုပြတိုက်တွင် ထိန်းသိမ်းထားပြီး၊ ဘာသာရေးဟု ယူဆရသည့် အဆောက်အအုံနှင့် မြို့ရိုးဟု ယူဆရသည့် အဆောက်အအုံတို့ကို အမိုးအကာဖြင့် ထိန်းသိမ်းထားကြောင်း သိရသည်။
သုဝဏ္ဏဘူမိသည် ပုဂံထက် စောသည့် အထောက်အထားများ ရှိသော်လည်း သုဝဏ္ဏဘူမိမြို့ဟောင်း တည်ရှိကြောင်း ရပ်တည်သူ နည်းသည့်အတွက် မြို့ဟောင်းကို ပြန်တူးရခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဒေါက်တာမင်းနွယ်စိုးက ပြောသည်။
မွန်သမိုင်းမှတ်တမ်းအရ သုဝဏ္ဏဘူမိသည် မြန်မာနိုင်ငံအောက်ပိုင်း ရာမညဒေသအတွင်းတွင် တည်ရှိပြီး၊ စစ်တောင်းမြစ်ဝ ပတ်ဝန်းကျင်မှ တောင်ဘက် သံလွင်မြစ်ဝ ပတ်ဝန်းကျင်ထိ အကျယ်အဝန်း ရှိသည်ဟု သိရသည်။
