ရိုဟင်ဂျာဒုက္ခသည် ၁.၂ သန်းကျော်ကို ဆက်လက်လက်ခံထားရခြင်းသည် ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်အတွက် လူသားချင်းစာနာထောက်ထားရေး၊ စီးပွားရေးနှင့် လုံခြုံရေးဆိုင်ရာ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးမားလာနေကြောင်း ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီး ‌ခေါ်လီလူရ် ရာမန် (Khalilur Rahman) က သတိပေးပြောကြားခဲ့သည်။

၎င်းသည် လန်ဒန်မြို့ လန်ကတ်စတာ အိမ်တော်(Lancaster House) တွင် ကျင်းပခဲ့သော ၂၆ ကြိမ်မြောက် ဓနသဟာယနိုင်ငံများ၏ နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးများအစည်းအဝေး တွင် မိန့်ခွန်းပြောကြားစဉ် ထုတ်ဖော်ပြောကြားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အစည်းအဝေးတွင် ဓနသဟာယနိုင်ငံများ (Commonwealth of Nations) အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံ ၅၆ နိုင်ငံမှ ကိုယ်စားလှယ်များ တက်ရောက်ခဲ့ကြပြီး ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ လူသားချင်းစာနာထောက်ထားရေးနှင့် နိုင်ငံရေး စိန်ခေါ်မှုများကို ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။

ဒေသဆိုင်ရာ အန္တရာယ်များ ဖြစ်လာနိုင်သော ရိုဟင်ဂျာအရေး

၂၀၁၇ ခုနှစ်တွင် မြန်မာစစ်တပ်၏ စစ်ဆင်ရေးများကြောင့် ရခိုင်ပြည်နယ်မှ ရိုဟင်ဂျာများ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထွက်ပြေးလာခဲ့ပြီးနောက် ယနေ့ထိ ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး ဒုက္ခသည်စခန်းများ သည် ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံ ကော့စ်ဘဇား ဒေသတွင် တည်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ရာမန် (Rahman) က ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံသည် လူသားချင်းစာနာထောက်ထားရေးဆိုင်ရာ တာဝန်ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ထမ်းဆောင်လာခဲ့ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။

“ဤမျှများပြားသော ဒုက္ခသည်များကို ရေရှည်လက်ခံထားရခြင်းသည် ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံ၏ အရင်းအမြစ်များ၊ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် လုံခြုံရေးအပေါ် အလွန်ကြီးမားသော ဖိအားဖြစ်စေသည်” ဟု ၎င်းက ပြောကြားခဲ့သည်။

အကူအညီ လျော့နည်းလာခြင်းနှင့် အန္တရာယ်များ

နိုင်ငံတကာအကူအညီများ လျော့နည်းလာခြင်းကြောင့် စခန်းများအတွင်း အစားအစာ၊ ပညာရေးနှင့် ကျန်းမာရေးအစီအစဉ်များ ထိခိုက်လာနိုင်ကြောင်း လူသားချင်းစာနာထောက်ထားရေး အဖွဲ့အစည်းများက သတိပေးထားသည်။

အကူအညီလျော့နည်းလာခြင်းသည် လူကုန်ကူးမှု၊ မရိုးသားသော ရွှေ့ပြောင်းသွားလာမှုများနှင့် ဘင်္ဂလားပင်လယ်အော်မှ အရှေ့တောင်အာရှနိုင်ငံများသို့ လှေဖြင့် ထွက်ခွာမှုများ တိုးလာစေနိုင်ကြောင်း လုံခြုံရေးသုံးသပ်သူများက ဆိုကြသည်။

တည်ငြိမ်သော ဖြေရှင်းချက် — ပြန်လည်နေရာချထားရေး

ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်အစိုးရက အမြဲတမ်း ထပ်မံအတည်ပြုထားသည့်အတိုင်း မြန်မာနိုင်ငံသို့ ပြန်လည်နေရာချထားရေးသာ အချိန်ရှည်တည်တံ့သော ဖြေရှင်းချက်ဖြစ်ကြောင်း ရာမန် (Rahman) က ထပ်လောင်းပြောကြားခဲ့သည်။

သို့သော် ယခင်ပြန်လည်နေရာချထားရေး ကြိုးပမ်းမှုများသည် ရိုဟင်ဂျာများအတွက် လုံခြုံရေးအာမခံချက်၊ နိုင်ငံသားအခွင့်အရေးနှင့် အခြေခံလူ့အခွင့်အရေးများ မရှိသေးသည့်အတွက် မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။

နိုင်ငံတကာ တာဝန်ယူမှုလိုအပ်

ရာမန်(Rahman) က နိုင်ငံတကာအသိုင်းအဝိုင်းအား လူသားချင်းစာနာထောက်ထားရေး အကူအညီများထက် ကျော်လွန်၍ နိုင်ငံရေးဆိုင်ရာ ဖြေရှင်းချက်များ ရှာဖွေရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။

၎င်းတွင် မြန်မာနိုင်ငံအတွင်း ရိုဟင်ဂျာများ လုံခြုံစိတ်ချစွာ ပြန်လည်နေထိုင်နိုင်ရန် အခြေအနေများ ဖန်တီးပေးခြင်းနှင့် အကြမ်းဖက်မှုများအတွက် တာဝန်ယူမှုရှိစေရန် လုပ်ဆောင်ခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။

သံတမန်ရေးရာ ဆွေးနွေးပွဲများ

အစည်းအဝေးအပြင်ဘက်တွင် ရာမန် (Rahman) သည် ကနေဒါနိုင်ငံ၏ ပါလီမန်အတွင်းရေးမှူး ရောဘတ် အိုလီဖန့်(Robert Oliphant)၊ တောင်အာဖရိက၏ ဒုတိယဝန်ကြီး အယ်လ်ဗင် ဘိုတက်စ်(Alvin Botes)၊ အန်တီဂွါနှင့် ဘာဘူဒါ (Antigua and Barbuda) နိုင်ငံ၏ နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီး ချက် ဂရင်း(Chet Greene) နှင့် ဂါနာနိုင်ငံ၏ နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီး ဆာမြူရယ် အိုကူဇီတို အဘလက်ဝါ(Samuel Okudzeto Ablakwa) တို့နှင့် တွေ့ဆုံဆွေးနွေးခဲ့သည်။

အဆိုပါ ဆွေးနွေးပွဲများတွင် ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်၏ ကုလသမဂ္ဂ အထွေထွေညီလာခံ သမ္မတရာထူး အတွက် ထောက်ခံမှုရရှိရေးကိုလည်း ဆွေးနွေးခဲ့သည်။

မပြီးဆုံးသေးသော အကျပ်အတည်း

လူသားချင်းစာနာထောက်ထားရေး အကူအညီများ များစွာ ရရှိခဲ့သော်လည်း ရိုဟင်ဂျာအရေးသည် အမှန်တကယ်အားဖြင့် နိုင်ငံရေးဖြေရှင်းချက်မရှိသေးသော အကျပ်အတည်းတစ်ခု အဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိနေသည်။

မြန်မာနိုင်ငံအတွင်း ရိုဟင်ဂျာများအတွက် လုံခြုံရေး၊ နိုင်ငံသားအခွင့်အရေးနှင့် လူ့အခွင့်အရေးများ အပြည့်အဝ ရရှိလာသည့်အချိန်အထိ ဒေသတွင်းနှင့် ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံတို့သည် ဤအကျပ်အတည်း၏ သက်ရောက်မှုများကို ဆက်လက်ခံစားနေရမည်ဖြစ်သည်။